Zagraniczną przygodę rozpoczęliśmy w piątek 9 lipca 1999 roku spotkaniem na przystani w Świnoujściu. Załadowaliśmy na prom 5 zabytkowych samochodów "na kołach" oraz współczesny holownik z lawetą wiozącą IHLE i SHL. Do Malmo dopłynęliśmy wieczorem, ale po drodze mieliśmy okazję podziwiać inżynierski wyczyn: most łączący wraz z tunelem i sztuczną wyspą dwa miasta i dwa kraje: Malmo w Szwecji i Kopenhagę w Danii.
      Most jeszcze nie jest ukończony, ale za rok to połączenie zrewolucjonizuje komunikację samochodowo-kolejową między Kontynentem Europejskim a Półwyspem Skandynawskim. Chodzą słuchy, że na otwarcie mostu będzie zorganizowany międzynarodowy rajd zabytkowych pojazdów. Może więc jesteśmy tu we właściwym momencie ???.
      Z Malmo do Bastad mamy nieco ponad 100 km, ale jest już późno, trzeba włączyć światła, bo zresztą w Szwecji jeździ się z nimi non-stop.
      Tymczasem większość naszych zabytków nie ma dobrego ładowania (!!!) więc ryzykujemy i jedziemy kolumną świecąc tylko z przodu i z tyłu. Udało się przed północą dojechać.

      Właściwa impreza rozpoczyna się w sobotę 10 lipca o godzinie 10, ale już od wczoraj ustawiają się tu uczestnicy pokazów.
      Jest upał, ale Polacy dostają do swojej ekspozycji przepiękną, ocienioną polankę, na której półkolem ustawiamy pięć samochodów, a przy wejściu - polską motoryzację: WARSZAWĘ i SHL-kę.
      Bazę stanowi namiot-altanka z polską flagą, gdzie będziemy przyjmować i częstować gości oraz dozorować nasz sprzęt.
      Wyczyszczone pojazdy czekają na pierwszych gości. Jesteśmy gotowi w terminie - i możemy teraz rotacyjnie opuszczać naszą bazę, aby poznać całą imprezę.

      A jest co oglądać:
      Po pierwsze, pokaz jest zorganizowany w parku (ogrodzie) wśród kwiatów i ozdobnych roślin. Eksponowane grupy pojazdów stoją więc w przepięknej scenerii.
      Wszystkie automobile mają wyłączone silniki - pokaz jest statyczny. Ale tych pojazdów jest mnóstwo. Dla uczestnika rajdów w Polsce, gdzie obecność już 30 załóg świadczy o dużej frekwencji imprezy - organizacja tego pokazu jest trudna do zrozumienia.

      Przez pół dnia wszyscy się wzajemnie odwiedzają. Ale wśród eksponowanych pojazdów spacerują też sędziowie - działacze z Moto-Historycznego Klubu w Skanii oraz redaktorzy głównego medialnego patrona imprezy: miesięcznika NOSTALGIA.
      Weryfikują najciekawsze pojazdy, które jeszcze przed imprezą zostały zgłoszone do Konkursu Elegancji. Sędziowie odwiedzają też naszą polankę, a zdjęcie grupy Polaków z flagą i moją DKW ukaże się później w reportażu tego pisma. Zresztą w innych szwedzkich magazynach też.

      Pod wieczór odbyło się wręczenie nagród dla wyróżnionych w Konkursie - i na tym cała jednodniowa impreza się kończyła.
      Nie wiem jak wszyscy uczestnicy zdołali wyjechać do domów, bo na szczęście nasza kwatera była obok i mogliśmy się nie martwić o ewakuację. Za to wybraliśmy się na spacer po mieście słynnym z międzynarodowych turniejów tenisowych ITP, wspaniałych przystani jachtowych i policjantek na koniach.

      We wtorek 13 lipca żegnamy się z dwoma maleńkimi BMW-DIXI które wracają promem do Polski, a ja zostawiam lawetę z zabytkami u Haralda i wraz z żoną i córką jeszcze trochę pozwiedzam Skandynawię.
      Odwiedzam śledziowe zagłębie - miasteczko Simrishamn, gdzie czasami odbywają się ciekawe rajdy starych pojazdów. Potem skok przez Goteborg do Oslo w Norwegii.

      Po powrocie do Malmo czeka mnie jeszcze jedna motoryzacyjna przygoda: odwiedzam kolekcjonera zbierającego stare silniki stacjonarne, a przy okazji stare samochody, motocykle, samoloty i pojazdy militarne. Jednak kolekcja spalinowych silników z początku ich istnienia w technice jest chyba największa na świecie. Wszystkie są absolutnie sprawne, dopieszczone do ostatniego szczegółu, stoją na drewnianych cokołach imitujących ich pierwotne mocowanie. A były one używane w łodziach, agregatach prądotwórczych, wyciągarkach, pompach hydraulicznych, maszynach rolniczych. Są napędzane naftą, benzyną lub olejem napędowym. Motorów jest kilkaset, a ja dostaję przysłowiowego oczopląsu. O niektóre motory z ciekawości pytam czy rzeczywiście są "na chodzie" - i wtedy właściciel je bez trudu uruchamia. A przecież są to maszyny z przełomu XIX i XX wieku.
      Wspaniała kolekcja o trudnej do oszacowania wartości !!